ေရွ႕ေနမေလးနဲ႔ ေက်ာင္းေျပးတုိ႔အမႈ
ေက်ာင္းေျပး
"နင္နဲ႔ ငါလုိးတမ္း ကစားၾကမလား"
"နင္ေနာ္"
"ဟုတ္တယ္ေလ ငါတုိ႔ ဒီကြန္တိန္နာထဲ ဒီလုိ ေန႔တုိင္း
ေနေနရတာ ပ်င္းစရာႀကီး"
"မလုပ္ခ်င္ဘူးဟာ"
"လုိးၾကည့္ၾကမယ္ေလ ဘယ္သူမွလည္း မသိဘူးေလ"
"မလုပ္ခ်င္ပါဘူးဆုိ"
ရန္ႏုိင္က အိငယ္ကုိ
ဖက္လုိက္သည္။ အိငယ္ ကလည္း မျငင္းပါ။ အိငယ္ပါးကုိ နမ္းသည္။
ေကာင္းေလးနာမည္က ရန္ႏုိင္ျဖစ္သည္။ ေကာင္မေလး နာမည္က
အိငယ္ျဖစ္သည္။ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္က ရွစ္တန္းက ျဖစ္သည္။ အစပုိင္းကေတာ့ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္
အရမ္းဆုိးသည့္ သခ်ၤာဆရာမကုိ ေၾကာက္၍ ေက်ာင္းေျပးၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ပထမေတာ့ အိငယ္က ေက်ာင္းစေျပးျခင္း
ျဖစ္သည္။ အိငယ္က သခ်ၤာဆရာမကုိ မုန္းလည္း မုန္းသည္။ ေၾကာက္ လည္းေၾကာက္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္
သခ်ၤာခ်ိန္ဆုိ ေက်ာင္းလစ္သည္။ ေက်ာင္းနဲ႔ မလွမ္းမကမ္း ေတာေလး တခုရွိ သည္။ ထုိေတာထဲတြင္
ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက လြင့္ပစ္ထားမွန္း မသိေသာ ကြန္တိန္နာ တခုရွိသည္။ ကံ ေကာင္းခ်င္ေတာ့
တခါးတခ်ပ္က လွပ္ေနသည္။ အိငယ္က အၿမဲတမ္း လာခုိသည္။ သိပ္မၾကာခင္ ရန္ႏုိင္ ေရာက္လာသည္။
အစကေတာ့ စကားေျပာၾကသည္။ ေျပာ၍ ေမာလွ်င္ အိပ္သည္။ မုန္႔စားသည္။ ကေလး ပီပီ ခိခန္ေခါ့
ခုတ္သည္။ ၾကာေတာ့လည္း ပ်င္းလာသည္။ ရန္ႏုိင္က ဘာစိတ္ကူးေပါက္သည္ မသိ။ လုိးတမ္းကစားၾကဖုိ႔
ေျပာလာသည္။
"သူမ်ားကုိ မေျပာရဘူးေနာ္"
ရန္ႏုိင္က ေခါင္းညိတ္သည္။ ပါးျပင္ကုိ တရႊတ္ ရႊတ္နမ္းသည္။
နမ္းရင္း အိငယ္ကုိ သူမလြယ္ အိတ္ေပၚ ေခါင္းအံုးကာ အိပ္ေစသည္။ သိပ္ ေတာ့ မသိေသာ္လည္း
ရန္ႏုိင္က အိငယ္ ႏုိ႔ကုိ ကုိင္သည္။ အိငယ္လည္း ဘာမွ မသိပါ။ ခဏေန ရန္ႏုိင္က ထမီကုိ ပင့္သည္။
"နာမလား မသိဘူးေနာ္"
အိငယ္က စုိးရိမ္သည္။
"မနာပါဘူး"
အတြင္းခံျပာျပာေလးကုိ ခၽြတ္လုိက္သည္။ ရန္ႏုိင္က သူ႔ပုဆုိးေလးကုိ
ပင့္လုိက္သည္။ အိငယ္က အဖုတ္ကုိ ငံု႔ၾကည့္သည္။
ျဖဴျဖဴ ေဖြးေဖြးနဲ႔ အက္ေၾကာင္းေလးၾကားတြင္ အစိကေလးက ခၽြန္ခၽြန္ေလး။ ရန္ႏုိင္လီးကုိလည္း
ၾကည့္မိသည္။ ေလးလက္မေလာက္ ရွိမည္။ ဆရာေတြ ကုိင္ေနသည့္ မာကာပင္ေလာက္ ရွိသည္။ သူမက ၾကည့္ၿပီးကာမွ
ရွက္သျဖင့္ မ်က္စိမွိတ္လုိက္သည္။
ေစာက္ဖုတ္ေပၚ ရန္ႏုိင္လီးေႏြးေႏြးၾကီး လာေထာက္သည္။
အိငယ္က မ်က္စိကုိ စံုမွိတ္လုိက္သည္။ ရန္ႏိုင္ကုိယ္ လံုးကလည္း သူမကုိ ဖိထားသည္။ သူမက
ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ။ ရန္ႏုိင္က ထုိးခ်သည္။ ေစာက္ဖုတ္က တင္း ေနသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေအာက္ေခ်ာ္ထုိးသည္။
ရန္ႏုိင္သည္ အေလာတႀကီး ျဖစ္ေနသည္။ သူ႔လီးကုိ ကုိင္၍ အိငယ္ ေစာက္ဖုတ္ထဲ ထပ္ထုိးထည့္သည္။
မာေတာက္ကာ ခံေနသည္။ မဝင္။ အတင္းထုိးေတာ့ အေပၚေခ်ာ္ သည္။ သူထပ္ထုိးသည္။ ေအာက္ေခ်ာ္သည္။
ေတာ္ေတာ္ေခ်ာ္ေတာ့ အိငယ္ မခံေတာ့မွာ စုိးေသးသည္။
"အ"
"အံ"
ဝင္သြားသည္။ အိငယ္လည္း ေတာ္ေတာ္နာမည္ထင္ထားေသာ္လည္း
ထင္သေလာက္ မနာ။ ရန္ႏုိင္ခမ်ာလည္း မိန္းကေလးေတြကုိ လုိးရတာ ေတာ္ေတာ္အရသာရွိမည္ ထင္ထားေသာ္လည္း
ဘာမွ မဟုတ္သလုိ ျဖစ္ေနသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ နည္းနည္းေဆာင့္သည္။ ေဆာင့္တာ နည္းနည္းၾကာလာသည္။
အိငယ္က သူ႔ကုိ ဖက္ကာ မ်က္လံုး ေလးမွိတ္၍ ခံေနသည္။ သူလည္း လုိးလက္စ ဆက္လုိးသည္။ အိငယ္က
အရသာေတြ႕ေနသေလာက္ ရန္ႏုိင္က လုိးတာကုိ ခုထိ အရသာ မေတြ႕ပဲ ျဖစ္ေနသည္။ ဒါကပဲ အရသာဟု ထင္သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ မရပ္မနား လုိးေပးသည္။
"အား အား အား"
အိငယ္ ညည္းသည္။ ေစာက္ဖုတ္ကလုိးေနရင္း ပူလာသည္။
"ရၿပီ ရၿပီ ဟူး ဟား"
အိငယ္က ရန္ႏိုင္ကုိ တြန္းထုတ္သည္။ ရန္ႏုိင္ကလည္း အိငယ္တြန္းထုတ္သျဖင့္
ထလုိက္သည္။ သူ႔လီးကေတာ့ ေတာင္ေနေသးသည္။
"ေကာင္းလုိက္တာ ဟား ဟား အား"
အိငယ္က ေမာေနသည္။ ရန္ႏုိင္က ဘာမွန္း မသိ။
"ျပန္လုိးၾကမယ္ေလ"
"ဘာ ဘာမ ဘာမွ မလုပ္ဘူး မလုပ္ပ
မလုပ္ပါဘူး"
"နင္ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ"
"ငါ မၿပီးေသးလုိ႔လား မသိဘူး မေကာင္းသလုိပဲ"
"ၿပီးတယ္ ဆုိတာ ဘာလဲ နင္ကလည္း"
"မသိဘူးေလ နင္ကေတာ့ ၿပီးသြားတယ္ ထင္တယ္"
"ဟုတ္လုိ႔လား ငါေတာ့ ေကာင္းရင္း ပုိေကာင္းသြားတယ္
ထင္တာပဲ"
"ဘယ္လုိႀကီးလဲ မသိဘူးေနာ္"
"ေအး"
ရန္ႏုိင္က မတင္မက် ျဖစ္ေနသည္။ အိငယ္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းေနပံုရသည္။
သုိ႔နဲ႔ ရန္ႏုိင္က ပုဆုိးေတြ ျပန္ျပင္ဝတ္ကာ ထုိင္လုိက္သည္။
"အူးးးးးးးးးးးးးးးး ေကာင္းလုိက္တာ"
အိငယ္က သူမအဖုတ္ကုိ ထမီနဲ႔ ဆြဲအုပ္ရင္းေအာ္သည္။
ေနာက္တေန႔ေတာ့ ရန္ႏုိင္က မစရ။ အိငယ္က စသည္။
"ငါတုိ႔ လုိးၾကရေအာင္ဟာ"
ရန္ႏုိင္မွာ မေန႔ကတည္းက အူလည္လည္မုိ႔ သိပ္မလုိးခ်င္သလုိ
ျဖစ္ေနသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း သူစမ္းေတာ့ စမ္းၾကည့္ခ်င္ေနေသးသည္။ မေန႔ကလုိ ျပန္လုိးေပးသည္။
အိငယ္ၿပီးသြားျပန္သည္။ ခဏနားၿပီး မုန္႔ေတြ ဘာေတြ စားၾကသည္။ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ၾကည့္ၾကေတာ့
အိငယ္က ၿပံဳးေနသေလာက္ ရန္ႏုိင္က အူေၾကာင္ေၾကာင္ေလး ျဖစ္ေနသည္။
အိငယ္က ေျပာသည္။ ျပန္လုိးျဖစ္ၾကသည္။ ရန္ႏုိင္ကမၿပီးဘဲ
ျဖစ္ေနသည္။ အိငယ္ကေ တာ့ ေကာင္းေနသည္။ ေက်နပ္ေနသည္။
ရန္ႏုိင္နဲ႔ အိငယ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ရန္ႏုိင္က အရသာ သိဖုိ႔လုိးသည္။
အိငယ္က အရသာေကာင္းသျဖင့္ ခံသည္။ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္တည္း လုိးလုိက္ ခံလုိက္ လုပ္ေနေသာ ကမာၻထဲသုိ႔
လူႏွစ္ေယာက္ ဝင္လာ သည္။ အမွန္မွာ ကုိၿဖိဳးနဲ႔ ဖုိးသားဆုိသည့္ ႏွစ္ ေယာက္မွာ ေဆးခ်ဖုိ႔
ေနရာရွာရင္း စာသင္ ေက်ာင္းေဘးနားေလးက ေတာထဲမွာ ကြန္တိန္နာတလံုးရွိသည္ ၾကားသျဖင့္ ေရာက္
လာခဲ့ၾကသည္။ ေရာက္လာေတာ့ အသံၾကားသျဖင့္ တိတ္တိတ္ကေလး ခ်ဥ္းကပ္ၾကည့္ရာ ေကာင္ေလး တေယာက္နဲ႔
ေကာင္မေလးတေယာက္ လုိးေနၾက သည္ကုိ ေတြ႕လုိက္ရသည္။
"ဟိတ္"
ရန္ႏုိင္ေရာ အိငယ္ပါ ၾကက္ေသ ေသသြား သည္။ လူႀကီးႏွစ္ေယာက္က
အေပၚကေန စီးမုိး၍ ၾကည့္ ေနသည္။
"မင္းတုိ႔ ဘာလုပ္ေနၾကတာလဲ"
ရန္ႏုိင္လည္း ပုဆုိးအျမန္ျပန္ျပင္ဝတ္သည္။ အိငယ္လည္း
ထမီအျမန္ျပန္ျပင္ဝတ္သည္။ လြယ္အိတ္ကုိယ္စီ ေကာက္ကုိင္ကာ ထေျပးသည္။ လူႀကီးႏွစ္ေယာက္က
ဖမ္းထားသည္။ အိငယ္က မိန္းကေလး ပီပီ ငုိေလသည္။
"မင္းတုိ႔ ဘာလုပ္တာတုန္း"
"ေက်ာင္း ေက်ာင္းေက်ာင္းေျပးတာပါ"
"ေက်ာင္းေျပးၿပီး ဘာလုပ္တုန္း"
"ဘာကြ"
ရန္ႏုိင္တုန္ေနသည္။ လူႀကီးႏွစ္ေယာက္ဆုိေသာ္လည္း သူတုိ႔ထက္
နည္းနည္းႀကီး႐ုံသာ ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရုန္းၾကည့္သည္။ မရပါ။
"က်မတုိ႔ကုိ လြတ္ေပးပါေနာ္"
အိငယ္က ေတာင္းပန္သည္။ ကုိၿဖိဳးက ရန္ႏုိင္က ခ်ဳပ္ထားသည္။
ဖုိးသားက အိငယ္ကုိ ခ်ဳပ္ထားသည္။
"မင္းနာမည္ ဘယ္လုိေခၚလဲ"
"ရ ရ္ ရန္ႏုိင္ပါခင္ဗ်ာ"
"မင္းက လူေခ်ာေလးပဲေနာ္"
ကုိၿဖိဳးက ရန္ႏုိင္ဖင္ကုိ ပြတ္ရင္း ေျပာသည္။ ရန္ႏုိင္
ေခါင္းငံု႔ေနသည္။
"မင္း ပုဆုိးခၽြတ္ေပးပါလားကြာ"
ကုိၿဖိဳးက တုိးတုိးေလး ေျပာသည္။ ရန္ႏုိင္ေၾကာက္ေနသည္။
ကုိၿဖိဳးက ရန္ႏုိင္ကုိ လြတ္ေပးသည္။ ရန္ႏုိင္ရပ္ေနသည္။ ကျပာကယာဝတ္ထားေသာ ရန္ႏုိင္ပုဆုိးကပံုစကုိ
ကုိၿဖိဳးကုိ ဆြဲလုိက္သည္။ ပုဆုိးက ပံုက် သြားသည္။ ကုိၿဖိဳးက ရန္ႏုိင္ကုိ ဖက္ကာ ဆြဲလွည့္သည္။
ကုိၿဖိဳးက သူ႔ဖင္ကုိ နင္းကန္ကုိင္ေနသည္။ ရန္ႏုိင္ ေၾကာက္ေနသည္။ ကုိၿဖိဳးသည္ ရန္ႏုိင္ဖင္ကုိ
ကစားရင္း ပါးကုိနမ္းသည္။ ရန္ႏုိင္သည္ ရွိန္းတိန္းတိန္း ျဖစ္ေနသည္။
"မင္းက လိမၼာပါတယ္ကြာ"
ရန္ႏုိင္ အံႀကိတ္သည္။ ေနာက္ကေန
ကုိၿဖိဳးက သူ႔ဖင္ကို ေဆာင့္လုိးေပးေနသည္။ သူကလည္း ေတာ္ေတာ္ အားေကာင္းသည္။
ရန္ႏုိင္သည္ သူ႔ကို ဖက္ၿပီး ဖင္ကိုင္ကာ နမ္းသျဖင့္
တမ်ိဳးႀကီး ျဖစ္ေနသည္။ ေနာက္ကေန ကုိၿဖိဳးက သူ႔ေဘာင္းဘီ ခၽြတ္ကာ လီးျဖင့္ သူ႔ဖင္ကုိ
ေတ့လုိက္သည္။ ရန္ႏုိင္ တကုိယ္လံုး ရွိန္းတက္သြားသည္။
"ငါ့ကုိ ကုန္းေပးပါလားကြာ"
ကုိၿဖိဳးက ေျပာသည္။ ရန္ႏုိင္သည္ အျမန္ပင္ ေလးဖက္ေထာက္
ကုန္းေပးသည္။ ဖုိးသားနဲ႔ အိငယ္တုိ႔က ၾကည့္ေနသည္။ ကုိၿဖိဳးလီးကုိ ျမင္ေတာ့ အိငယ္တေယာက္
ၾကက္သီးထသြားသည္။ ဒုတ္မီးေလာက္ ရွိၿပီး မည္း ေနသည္။ ကုိၿဖိဳးက ရန္ႏုိင္ဖင္ကုိ တံေတြးေထြးကာ
လီးျဖင့္ တို႔သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ရန္ႏုိင္ဖင္ကုိ လုိးသည္။ ရန္ႏုိင္ သည္အရသာရွိေနသည္။ လုိးတာ
မေကာင္း၊ ခံတာပဲေကာင္းတယ္ဟု ေတြးမိသည္။
"ငါတုိ႔လည္း လုိးရေအာင္"
အိငယ္ေခါင္းညိတ္သည္။ အိငယ္က ပက္လက္အိပ္ သည္။ ဖုိးသားက
သူ႔ေဘာင္းဘီကုိ ခၽြတ္ေတာ့ အိငယ္ ကေခ်ာင္းၾကည့္သည္။ လီးက ကုိၿဖိဳးေလာက္ မႀကီးတာ ေတြ႕ရသည္။
အိငယ္တေယာက္ ကုိၿဖိဳးကုိ သာ ခံလုိက္ခ်င္သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ကုိၿဖိဳးက မင္းထူ မင္း၊ စိတ္ပ်က္လုိက္တာဟု
အိငယ္ေတြးသည္။ ကြန္တိန္နာေလးထဲတြင္ ဒီတခါ ဖီးလာေနသူက ရန္ႏုိင္ ျဖစ္ေနသည္။
"ငါ့ညီ"
"ဟင္ အကုိ"
"ေကာင္းလား"
"ေကာင္းတယ္ အကုိ"
"စုပ္ေပးဦးေလ"
"စုပ္ေပးမယ္အကုိ ညီ့ပါးစပ္ထဲ အရည္လြတ္ထည့္ေပးေနာ္"
"ငါ့ညီစိတ္ႀကိဳက္ေပါ့ကြာ"
ကုိၿဖိဳးက သူ႔လီးကုိရန္ႏုိင္အား စုပ္ခုိင္းသည္။ ဖုိးသားက
အိငယ္ကုိ ေမးသည္ ။ အိငယ္က ေခါင္းခါ ျပသည္။ သူမ ဖုိးသားလီးကုိ စိတ္မဝင္စား။ ခုခ်ိန္မွာ
သူမ ရန္ႏုိင္ကုိ မနာလုိ ျဖစ္ေနသည္။ သူမစဖုထဲ ပူသြားေတာ့ ဖုိးသား ၿပီး သြားၿပီမွန္း
သူမသိသည္။ ဖုိးသားက သူမေဘးအိပ္ကာ သူမကုိ နမ္းရင္း အပန္းေျဖေနသည္။ အိငယ္က ကုိၿဖိဳးကုိ
လွမ္းၾကည့္သည္။ ကုိၿဖိဳးနဲ႔ ရန္ႏုိင္က ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းပင္ နမ္းေနၾကသည္။
"ကုိႀကီးနာမည္ ဘယ္လုိ ေခၚလဲဟင္"
"ကုိၿဖိဳးလုိ႔ေခၚတယ္ ခ်စ္ညီနာမည္ေကာ"
"ရန္ႏုိင္ပါခင္ဗ်"
"နာမည္က ခ်စ္စရာ မေကာင္းလုိက္တာ ညီကုိ ရန္ေလးလုိ႔ေခၚမယ္ေနာ္"
"ကုိႀကီးသေဘာ"
"ညီ"
"ဗ်ာ ကုိႀကီး"
"လီးေတာင္လာၿပီကြာ"
"ညီစုပ္ေပးမယ္ေလ"
"ၿပီးတဲ့အထိ စုပ္ေနာ္ညီ"
ရန္ႏုိင္က ေပါင္ကားကာ ထုိင္ေနေသာ ကုိၿဖိဳးလီးကုိ ေလးဖက္ကုန္း၍
စုပ္ေနသည္။ အိငယ္ ေတာ္ေတာ္ မနာလုိ ျဖစ္မိသည္။ ဖုိးသားက ဘာစိတ္ကူးေပါက္သည္မသိ။ ရန္ႏုိင္ဖင္ကုိ
တက္လုိးသည္။ မိန္းကေလးက ေဘးတြင္ေနရၿပီး ေယာက်္ားေလးက စံြေနသည္။ အိငယ္ေတာ္ေတာ္စိတ္တုိသျဖင့္
အဝတ္ ေတြထဝတ္ကာ လြယ္အိတ္ကုိ ေကာက္ယူလုိက္သည္။ ကုိၿဖိဳးက သူမလက္ကုိ လွမ္းဆြဲသည္။
"ညီမေလးနာမည္ ဘယ္လုိ ေခၚလဲ"
"အိငယ္"
"ခု ဘယ္သြားမလုိ႔လဲ အား အား"
ကုိၿဖိဳးက သူ႔လီးစုပ္ေပးေနေသာ ရန္ႏုိင္ေခါင္းကုိ ကစားရင္း
အိငယ္လက္တဖက္ကုိ ဆြဲကာ ေျပာသျဖင့္ ရန္ႏုိင္ ဆြဲစုပ္လုိက္ေတာ့ ညည္းမိသည္။
"ျပန္ၿပီ"
"ညီမေလးရဲ႕ စပယ္ ကုိႀကီးကုိ ေပးမေျခြေတာ့ဘူးလားကြာ"
အိငယ္ ရင္ခုန္သြားသည္။ အိငယ္ ရပ္ေနသည္။
ကုိၿဖိဳးက အိငယ္ကုိယ္ကုိ ဆြဲယူကာ ထမီကုိ ပင့္လုိက္သည္။ အိငယ္က ေနာက္လွည့္ေပးသည္။ ကုိၿဖိဳးသည္
အိငယ္၏ အုိးၾကားထဲ လွ်ာကုိ ထုိးသြင္းလုိက္သည္။ ေအးခနဲ စပယ္က စုိသြားေတာ့ အိငယ္တေယာက္
စိတ္ၾကြလာသည္။ ကုိၿဖိဳးရဲ႕ လီးေၾကာင့္လား သူမကုိ ဖိုးသားက တမ်ိဳး ကုိၿဖိဳးကတမ်ဳိးလုိးလုိ႔လားေတာ့
မသိ။ ရန္ႏုိင္နဲ႔တြဲ၍ ေက်ာင္းေျပးျဖစ္သည္။ အိငယ္ကသာ ရန္ႏုိင္လီးကုိေရာ ဖင္ကုိပါ မစုပ္ေပး
မလ်က္ေပးဖူးေသာ္လည္း ရန္ႏုိင္ကေတာ့ ကုိၿဖိဳးလုိးဖုိ႔ဆုိၿပီး သူမဖင္ကုိ လ်က္ေပးတတ္သည္။
ရန္ႏုိင္က ကုိၿဖိဳးညိဳညင္မွာ ေၾကာက္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကုိၿဖိဳးခုိင္းသမွ်လုပ္သည္။ မိန္းမနဲ႔
ေယာက်္ားက ကြာတတ္သည္။ ေနာက္ပုိင္း ကုိၿဖိဳးက အိငယ္ကုိ စြဲလန္းလာသည္။ ဒါကုိ မခံႏုိင္ျဖစ္ကာ
ရန္ႏုိင္တေယာက္ ေပါက္ကြဲပါေတာ့သည္။ အမႈဖြင့္ေတာ့ ကုိၿဖိဳးနဲ႔ ဖုိးသား ၾကက္ေပ်ာက္ ငွက္ေပ်ာက္
ေပ်ာက္ သြားရာမွ အမႈပိတ္လုိက္ရသည္။
0 comments